Loading...
İbrətamiz hekayə

İbrətamiz hekayə

Loading...
İbrətamiz hekayə

 

Sultan Murad xan səhər yuxadan çox həyəcanla qalxdı. Sanki nə isə demək istəyir, ancaq nəsə qarşısını kəsirdi. Baş vəziri Səyavuş Paşa onun bu vəziyyətini görüb soruşdu:
-Çox narahat görünürsünüz. Bəlkə, sizi narahat edən bir şey var?
-Gecə qəribə bir yuxu gördüm.
-Xeyir ola?
-Xeyirdir, yoxsa şər, bunu sonra biləcəyik.
-Necə?
-Hazırlaş, yola çıxırıq.
Sultan Murad xan da, vəziri də molla qiyafəsində yola düşdülər. Padşah hələ də gördüyü yuxunun təsiri altında idi və görünür, gedəcəyi yeri yaxşı bilirdi. Əvvəlcə, Bəyazidə, oradan Vəfaya, sonra da Zeyrəkə üz tutdular. Nəhayət, Unqapı ətrafında nəfəslərini dərdilər. Padşah ətrafa diqqətlə baxmağa başladı. Yaxında bir meyit var idi.
-Kimdir bu?-deyə padşah orada yığışan admlardan soruşdu.
-Əyyaşın, əxlaqsızın biri...
-Qırx ildir qonşuyuq. Gəl bunu da bilməyək.
Bir anlığa ətrafa sükut çökdü. Birdən yaşlı bir qocanın səsi eşidildi:
-Əslində o, çox yaxşı sənətkar idi. Yaxındakı bazarda nalbənd işləyirdi. Yaxşı nal vururdu. Bu işdə tayı-bərabəri yox idi. Ancaq qazandıqlarını eyş-işrətə xərcləyirdi. Hər gen evinə şərab daşıyırdı, qadınlarla əylənirdi.
Qoca susdu. Bir az sonra artıq hamı üz çevirib getmişdi. Təkcə padşahla vəzir qalmışdılar. Vəzir getmək istəyəndə padşah onun yolunu kəsdi.
-Hara?
-Bilmirəm, ancaq hərhalda buradan getsək, yaxşıdır.
-Sən onlara fikir vermə. Onlar üz çevrib gedə bilərlər, ancaq biz gedə bilmərik. Necə də olsa rəyiətimizdir. Meyiti ortalıqda qoymaq olmaz
-Olsun, saraydan bir neçə molla göndərərik, qurtarıb gedər.
-Olmaz. Hələ də gördüyüm yuxunun sirrini aça bilməmişəm.
-Yaxşı, biz nə edək?
-Meyiti yuyaq, kəfənləyək, sonra da namazını qılıb, dəfn edək.
-Padşahım, axı biz bunu necə edək? Mən bu günə kimi meyit yuyub kəfənləməmişəm.
-Narahat olma hər şeyi mənim öhdəmə burax. Ancaq əvvəlcə ölünü yumaq üçün məscid tapmalıyıq.
-Burada kiçik bir məscid var, bəlkə, ora gedək?
-Olmaz sən olsaydın hansı məscidə getmək istərfin?
-Nə bilim, yəqin ki, Süleymaniyəyə, heç olmasa Fateh məscidinə...
-Süleymaniyədə dövlət adamları çoxdur. Bizi tanıya bilərlər. Ancaq Fateh məscidini yaxşı fikirləşmisən. Hazırlaş gedək...
Məscidə gəldilər. Vəzir tez-tələsik kəfən, tabut tapdı. Padşah mis qazanları ocağa vurdu. Meyiti yudular. Sanki meyit birdən-birə gözəlləşdi. Sanki, alnında bir nur var idi. Qəribədir ki, üzündən əxlaqsız, əyyaş adama oxşamırdı. Dodaqlarında mənalı bir təbəssüm var idi. Padşahın ona əməlli-başlı qanı qaynamışdı. Elə vəzirin də... Nalbəndi kəfənləyib tabuta qoyduqdan sonra müsəlla daşının üstünə uzatdılar. Ancaq namaz vaxtına hələ var idi. Bu vaxt vəzir təlaşla padşaha yaxınlaşdı:
-Padşahım, bəlkə, bir səhv edirik.
-Niyə?
-Heç soruşmadıq. Kim bilir, bəlkə də ailəsi, uşaqları var?...
-Düz deyirsən. Sən burada gözlə, mən məhəlləyə baş çəkib gəlirəm.
Vəzir məsciddə qaldı. Padşah isə bu qəribə məcaranın başladığ yerə qayıtdı. Soruşub nəlbəndin evini tapdı. Qapını yaşlı bir qadın açdı. Səbirlə padşahı dinlədi. Sanki qadın nalbəndin öləcəyini bilirdi. Qadın:
-Haqqını halal elə, oğlum,-dedi,-görürəm ki, çox yorulmusan.
Sonra qapının ağzındakı səkinin üstündə oturdu. Damarları çıxmış əllərini gicgahına dayadı. Adama elə gəlirdi ki, o ağlayır. Ancaq yox, o, ağlamırdı. Bir qədər sonra xəyal dünyasından ayrıldı:
-Bilirsən, oğlum, onunla neçə ilin ömür-gün yoldaşı idik. Başqa bir aləm idi bizim nalbənd. Axşama qədər atların ayağına nal vurardı. Ancaq birinin əlində şərab görsə, əlində-ovucunda nə varsa verib alardı. Sonra gətirib çölə tökərdi.
-Niyə?
-Başqaları içməsin deyə.
-Qəribədir.
-Sonra küçə qadınlarının pulunu verər, evə gətirərdi. Mən sizin pulunuzu verdim, indi də mən deyəni etməlisiniz, deyərdi. O, çıxıb gedərdi, mən də onlara dinimizdən, əxlaqımızdan danışardım.
-Sən işə bax. Ancaq gör camaat nə deyir.
-Kim nə deyir-desin, heç vecinə də deyildi. O, həmişə qəsəbədən uzaq məscidlərə gedərdi. Gərək elə bir imamın arxasında durasan ki, təkbir gətirəndə Kəbəni görsün,- deyərdi.
-İndi hardadır elə imam?
-Elə buna görə də Nişançıya, Sofular Məscidinə gedərdi. Bir gün ona dedim ki, gəl sən belə eləmə. Sən beləsən, ancaq qonuşlar sənin haqqında başqa cür fikirləşirlər. Axırda elə edəcəksən ki, səni yerdən götürən də olmayacaq. Fikrə getdi. Sonra qoy heç kimə yüküm düşməsin dedi. Həyətdə özünə bir qəbir qazdı. Bir gün yenə iş qəbirlə bitmir, səni kim yuyacaq, kim dəfn edəcək? dedim.
-Bəs o nə cavab verdi?
-Əvvəlcə gülümsədi, sonra da, ALLAH böyükdür... Bir də padşahın işi nədir? Dedi.
Loading...

OXŞAR XƏBƏRLƏR

Загрузка...

SON XƏBƏRLƏR

Night Wolf

2 Fevral 2014 21:05

A_K
hə adı elə heləydi özdə 100%
sag ol ee Qismet bi denesen
mənimdə xosuma gelir bu hekaye ne qeder ki biz bir seyi derinnen bilmemis qerar veririkse onda bizim axrımız olmaz
--------------------
Hz.Məhəmməd (s.ə.s) əxlaqı, Hz.Süleyman səadəti, Hz.Eyyubun səbri Hz.Həmzənin cəsarəti, Hz.Yusifin gözəliyi, Hz.Əlinin biliyi və 124 min peyğəmbərin duası bizimlə olsun AMİN!

Meleyin_Sirri

2 Fevral 2014 20:30

coox gozel cox anlamli fascinated ay

Qismet directioner

2 Fevral 2014 19:02

suppa hekayedi.Muraddan da Sultan Murad cixar daaa. lol

Həyat

2 Fevral 2014 18:02

Əla hekayə idi.Elədiklərini kiməsə görə yox özünə görə etməlisən.Kim nə düşünür düşünsün hər şeydən xəbərdar olan qəlblərin sahibi Allah var
--------------------
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Həyat-bir kitabdır ki, müəllifi sən özünsən.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Starbucks

2 Fevral 2014 14:51

Gözəl hekayədir.Bu da boşboğaz millətin gəvəzəliyi...İnsan gərək biri haqqında tam dərin bilmədən danışmasın...Budur,bu hekayə də bariz nümunə)
--------------------
Follow İnstagram: @anti_standart

Jenny J

2 Fevral 2014 14:12

Maraqlı idi doğurdanda sehv başa düşülmüşdü adam
--------------------
Wow man, this is weird on acid..



A_K

2 Fevral 2014 14:05

Sultan Murad xan

mocking Night Wolf 100% xanın adı Muradıydı;)
--------------------
Bataryam bitince yeni telefon alıyorum ne öyle fakir gibi şarja mı takıcam . biggrin